கோர்க்காடு என்ற பெயர் வரலாறு

Origin of the Name "Korkadu"

ஆதியில் பசுக்கள் (கோ) நிறைந்த வனமாக இப்பகுதி விளங்கியதால் 'கோர்க்காடு' என அழைக்கப்படுவதாகவும்; இந்தக் காட்டில் சித்தர் கோரக்கர் பல்லாண்டுகள் தவமிருந்ததால் 'கோரல்' என்பது மருவி 'கோர்க்காடு' ஆனதாகவும் ஊருக்கு இரண்டுவித பெயர்காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. இன்றும் கோரக்கர் இவ்வூரில் சூட்சுமமாக வாசம் செய்வதாக நம்பப்படுகிறது.

The name "Korkadu" comes from two legendary sources: ancient times when the forest was filled with cows (ko = cow, kadu = forest); and from Siddhar Korakkar who meditated here for centuries — "Koral" became "Korkadu." Even today, it is believed that the Siddhar's subtle presence still pervades this sacred village.

அம்மன் தோன்றிய வரலாறு — அதிசய நிகழ்வு

Divine Appearance of the Goddess

அக்காலத்தில் ஊரில் இருந்த காட்டிற்கு பசு மாடுகள் மேய்ச்சலுக்குச் சென்று வருவது வழக்கமாம். வீடு திரும்பும்போது காட்டில் ஓரிடத்தில் பாம்புப்புற்றின் மீது பால் சுரந்து செல்வதை அவை வழக்கமாகக்கொண்டிருந்தனவாம்.

In ancient times, cattle from the village regularly grazed in this forest. Remarkably, the cows would routinely stop at a particular serpent mound and allow their milk to flow into it — an unexplained divine phenomenon witnessed by all villagers.

ஒரு அமாவாசையன்று காட்டிற்கு மேய்ச்சலுக்குச் சென்ற பசுமாடு ஒன்று இரவாகியும் வீடு திரும்பாததால், அந்தப் பசுவைத் தேடி அதன் உரிமையாளரான பெண்மணி இரவு வேளையில் காட்டிற்குள் தன்னந்தனியாகச் சென்றாள். இருளில் பசுமாட்டைத் தேடியலைந்து ஓய்ந்துபோய் ஒரு மரத்தடியில் உறங்கிவிட்டாள்.

On an Amavasai night, a cow belonging to a woman named Penmani did not return from grazing. Penmani ventured alone into the dark forest in search of her beloved cow. Exhausted from searching in the darkness, she fell asleep beneath a tree in the forest.

சிறிது நேரத்தில் அவளது கனவில் தோன்றிய அம்மன், "நான் நாகவடிவில் கற்சிலையாக பாம்புப்புற்றுக்கு முன்பாக மண்ணில் புதைந்திருக்கிறேன். அதன் மீதுதான் உனது பசுமாடு படுத்துறங்குகிறது. நான் பாம்பாகத் தோன்றி உனக்கு வழிகாட்டுவேன் — என்னைப் பின்தொடர்ந்து வா!" என்று கூறினாளாம்.

In her dream, the Goddess appeared and spoke: "I lie buried in the earth before the serpent mound, in the form of a stone Nagaratchi idol. Your cow sleeps upon me. I will appear as a cobra and guide you — follow me and come!" This divine command set in motion the discovery of the sacred idol.

கற்சிலை கண்டுபிடிப்பும் நாகர் பிரதிஷ்டையும்

Discovery of the Stone Idol

சட்டென்று அப்பெண்மணி விழிகளைத் திறந்து பார்த்தபோது, அங்கு ஒளிவெள்ளத்தில் ஒரு பாம்பு ஊர்ந்துசெல்ல, அலைப் பின்தொடர்ந்து சென்றாள். ஓரிடத்தில் இருந்த புற்றுகளில் சென்று அந்தப் பாம்பு மறைய, அதன் முன்பாக அவளது பசு உறங்கிக்கொண்டிருந்ததாம். அலை எழுப்பிவிட, அருகிலிருந்த புற்றின் மீது அவளது பசு தாமாகப் பால் சுரந்ததாம். பின்னர் அப்பெண்மணி தன் பசுவை அழைத்துக்கொண்டு நள்ளிரவில் வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

Suddenly she awoke and saw a cobra glowing in divine light, slithering away. She followed it to a cluster of serpent mounds, where the cobra disappeared — and there lay her cow, peacefully sleeping before the mound. When she woke the cow, it spontaneously let its milk flow onto the nearby mound. She then brought her cow home in the middle of the night.

மறுநாள் காலையில் ஊரில் உள்ளவர்களை அழைத்து விஷயத்தைக் கூற, ஊரோர் ஒன்று திரண்டு அவளுடன் காட்டிற்குச் சென்று, அவள் காட்டிக்காட்டிய இடத்தில் தோண்டிப்பார்த்தபோது நாகவடிவில் கற்சிலை ஒன்று இருந்ததாம். ஊர் மக்கள் அந்த இடத்தில் நாகரைப் பிரதிஷ்டை செய்து வழிபடத் தொடங்கினர். அடுத்து வந்த தலைமுறையினர் நாகருக்கு தனிக்கோயிலைக் கட்டி வழிபட்டனராம்.

The next morning, Penmani gathered the villagers and led them to the spot. When they excavated the earth, they found a stone idol in the form of Nagaratchi (serpent goddess). The villagers performed Naga Pratishtha and began worship at that sacred spot. Succeeding generations built a separate shrine for the Naga deity.

18-ஆம் நூற்றாண்டில் இவ்வூரியோக சென்ற சித்தர் ஒருவர், இவ்வூர் காட்டில் இருந்த அத்திமரத்தை ஊர்மக்கள் உதவியுடன் வெட்டி எடுத்துக்கொண்டு இத்தலத்திற்கு வந்தார். ஒரு மண்டலம் இத்தலத்தில் தங்கியிருந்து அத்திமரத்தில் எல்லையம்மன் சிலையைச் செய்து நாகருக்குப் பின்புறத்தில் பிரதிஷ்டை செய்துவிட்டு கணப்பொழுதில் மறைந்துவிட்டாரோம். சித்தர் வருகைக்குப் பிறகு இவ்வூர் மேலும் செழிக்கத் தொடங்கியதாம்.

In the 18th century, a wandering Siddhar came to this village, cut the ancient Athimaram tree from the forest with the help of the villagers, stayed for one Mandalam (48 days), carved the Ellaiyamman idol from the Athimaram wood, consecrated it behind the Naga shrine — and then vanished in an instant. After the Siddhar's visit, the village prospered abundantly.